العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
107
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
نصيب آنان مينمايد . بعدا من هر حيوانى را كه خدا گوشت آن را حرام كرده مىكشم تا اينكه در روى زمين غير از گوشت طيب و طاهر چيزى نباشد . من بر يهود و نصارا و سائر ملل اسلام شمشير را عرضه مىكنم و آنان را بين اسلام و شمشير مخير مىنمايم هر كسى از آنان اسلام بياورد منت بر او ميگذارم و هر كسى كه از اسلام بيزار باشد خدا خون او را خواهد ريخت . هيچ مردى از شيعيان ما روى زمين نيست مگر اينكه خدا ملكى ميفرستد تا خاك را از روى او پاك نمايد . زنان و مقام و منزلت او را در بهشت به وى معرفى نمايد - در روى زمين شخص كور و زمينگير و مبتلائى نخواهد بود مگر اينكه خدا بوسيلهء ما اهل بيت بلا را از او بر طرف مىكند . بقدرى بركت از آسمان به زمين نازل مىشود كه شاخهء درخت از زيادى ميوه مىشكند ! ميوهء زمستانى در تابستان و ميوه تابستانى در زمستان خورده مىشود . همين است معناى قول خداوند سبحان كه مىفرمايد : وَ لَوْ أَن أَهْل الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِم بَرَكات مِن السَّماءِ وَ الْأَرْض وَ لكِن كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُم بِما كانُوا يَكْسِبُون « 1 » سپس خداى رؤف كرامتى به شيعيان ما عطا مىكند كه چيزى در زمين بر آنان پنهان نخواهد بود . حتى اينكه مردى از ايشان تصميم مىگيرد كه علم اهل بيت خود را بداند آنان را از آنچه را مىدانند آگاه مينمايد . 7 - در كتاب : امالى صدوق از امام محمّد باقر عليه السّلام روايتى را نقل مىكند كه در اثناء روايت دوم همين باب گذشت . 8 - در كتاب امالى شيخ نيز روايتى را نقل مىكند كه در اثناء روايت دوم
--> ( 1 ) سورهء اعراف ، آيهء - 96 - يعنى اگر اهل كتاب ايمان مياوردند و با تقوا ميشدند ما بركاتى از آسمان و زمين براى آنان ميداديم . ولى ايشان تكذيب نمودند و ما آنان را بواسطهء اعمال ناپسندشان مؤاخذه كرديم - مترجم .